تشخیص تومورهای یک‌میلی‌متری سرطان ریه با ماده حاجب جدید اِم‌آرآی

پژوهشگران اعلام کردند نوع جدیدی از ماده حاجب مورد استفاده در تصویربرداری اِم‌آرآی می‌تواند امکان تشخیص سرطان ریه را در مراحل بسیار زودتر از روش‌های کنونی فراهم کند. این ماده حاجب مبتنی بر پروتئین با نام hProCA32.Collagen2 که شرکت این‌لایتا بایوساینسز (InLighta BioSciences) در حال توسعه آن است، در مطالعات حیوانی توانست تومورهای ریه و متاستازهایی به کوچکی یک میلی‌متر را شناسایی کند؛ اندازه‌ای که تشخیص آن با روش‌های متعارف دشوار است و معمولاً یعنی بیماری در مرحله پیشرفته‌تری شناسایی شده است. این ماده حاجب یک پروتئین ساختاری به نام کلاژن نوع یک را هدف قرار می‌دهد که در تومورهای تهاجمی ریه و ضایعات متاستاتیک سطح بالاتری دارد. نتایج این پژوهش در ژورنال Science Advances منتشر شده و تیم پژوهشی را Jenny J. Yang، استاد بازنشسته ممتاز بیوشیمی و بیوفیزیک شیمی دانشگاه ایالتی جورجیا، سرپرستی می‌کند. دو نویسنده نخست مقاله Dongjun «Darren» Li و Oluwabukola «Sophia» Bamishaye هستند و تصویربرداری‌ها در مرکز پیشرفته تصویربرداری ترجمانی (ATIF) همین دانشگاه انجام شده است. در این پژوهش گروه‌هایی از دانشگاه اِموری از جمله Wei Zhou از انستیتو سرطان وینشیپ و پژوهشگرانی از دانشگاه آلاباما در بیرمنگام همکار بودند. در مطالعات پیش‌بالینی، این فناوری امکان شناسایی و اندازه‌گیری تومورهای کوچک ریه و متاستازها را در ریه، غدد فوق‌کلیه و کلیه‌ها فراهم کرده و ویژگی‌های زیستی مرتبط با پیشرفت تومور را نقشه‌برداری می‌کند. پژوهشگران می‌گویند این روش در آدنوکارسینوم‌های تهاجمی ریه که با جهش‌های خاص همراه‌اند، اغلب به درمان‌های کنونی مقاوم‌اند و به چند عضو بدن گسترش می‌یابند، اثربخشی ویژه‌ای نشان داده است. مزیت دیگر این فناوری آن است که اِم‌آرآی بر پایه میدان مغناطیسی کار می‌کند و برخلاف روش‌های مبتنی بر پرتو، بیمار را در معرض پرتوهای مضر قرار نمی‌دهد. Yang در این باره می‌گوید: «برای نخستین بار نشان داده‌ایم که اِم‌آرآی دقیق می‌تواند تومورهای کوچک و متاستازهای منتشر در کل بدن را بدون استفاده از پرتوهای مضر شناسایی کند و هم‌زمان سرنخ‌های مهمی درباره میزان تهاجمی بودن سرطان به دست دهد.» بخشی از بودجه این پژوهش از سوی مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) تأمین شده است. پژوهشگران معتقدند مشاهده تغییرات کلاژن در تومورها ممکن است در آینده به شناسایی بیماران پُرخطر، انتخاب درمان مناسب و پایش پاسخ به درمان کمک کند و احتمالاً نیاز به نمونه‌برداری‌های تهاجمی را کاهش دهد. در مسیر رسیدن به کاربرد بالینی، شرکت این‌لایتا بایوساینسز که توسط Yang بنیان گذاشته شده و مجوز مالکیت فکری مرتبط را از دانشگاه ایالتی جورجیا گرفته است در حال پیشبرد تجاری‌سازی این فناوری است؛ با این همه نتایج کنونی در مرحله پیش‌بالینی است و کاربرد رایج برای بیماران به ارزیابی بیشتر نیاز دارد. منبع این گزارش رویترز است.