تضمین بودجه برنامه پزشک خانواده توسط سازمان برنامه و بودجه

سازمان برنامه و بودجه این وعده را به وزارت بهداشت داده است که بودجه برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع را تامین کند؛ اقدامی که پس از سال‌ها ابهام مالی، می‌تواند سرنوشت مهم‌ترین برنامه ملی حوزه سلامت را تغییر دهد. به گزارش خبرنگار مهر، برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، مهم‌ترین برنامه ملی در حوزه سلامت است که متاسفانه هنوز نتوانسته به طور کامل شکل اجرایی به خود بگیرد. بر همین اساس، وزارت بهداشت دولت چهاردهم عزم خود را جزم کرده که به هر شکل ممکن این برنامه را اجرایی و عملیاتی سازد. اما در این بین، موضوع تامین هزینه‌های برنامه است که پاشنه آشیل پزشک خانواده در سال‌های گذشته بوده است. محسن نجفی‌خواه، معاون علمی، فرهنگی و اجتماعی سازمان برنامه و بودجه، با عنوان این مطلب که پزشک خانواده در گذشته فاقد پیوست مالی بوده و هیچ بودجه‌ای در سر فصل برنامه‌های سازمان برنامه و بودجه برای آن در نظر گرفته نمی‌شد، گفت: «حالا سازمان برنامه و بودجه این تضمین را به دولت و وزارت بهداشت داده است که برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، مثل حقوق و مزایا باشد و صد درصد تضمین شده است.» پزشکی خانواده و نظام ارجاع، ساختاری است که در آن بیمار پیش از مراجعه به پزشکان متخصص، ابتدا توسط یک پزشک خانواده به‌عنوان نقطه ورود اولیه نظام سلامت ارزیابی می‌شود. هدف این مدل، ارائه مراقبت پیوسته و پیشگیرانه، کاهش مراجعه‌های بیهوده به سطوح تخصصی، مدیریت بهتر بیماری‌های مزمن و کاهش هزینه‌های نظام سلامت است. اجرای این برنامه در ایران سال‌ها در مراحل آزمایشی و محدود باقی مانده است. یکی از دلایل اصلی ناکامی نسخه‌های پیشین، فقدان پیوست مالی پایدار بوده است. برنامه‌ای که فاقد ردیف بودجه اختصاصی باشد، در عمل به کیفیت عملکرد بیمه‌ها، جابه‌جایی مدیران و اولویت‌های مقطعی بودجه وابسته می‌ماند و نمی‌تواند پرداخت‌های منظم به پزشکان و تیم درمان را تضمین کند. با این حال، تضمین بودجه تنها پیش‌شرط اجرای موفق برنامه است، نه ضمانت آن. زیرساخت‌های پرونده الکترونیک سلامت، سامانه ارجاع، تعریف درصد پرداخت پزشکان، قواعد بیمه‌ای برای خدمات ارجاعی و آماده‌سازی منابع انسانی در سراسر کشور، اجزایی هستند که بدون آن‌ها حتی بودجه تضمین‌شده نیز به اجرای کامل نمی‌انجامد. اولویت‌گذاری اجرا در سطح استان‌ها و پوشش مناطق روستایی، از دیگر متغیرهایی است که تعیین می‌کند این وعده چه اندازه به تغییر محسوس در سبد خدمات سلامت مردم خواهد انجامید.