سرخک؛ یکی از مسری‌ترین بیماری‌ها و راه پیشگیری از آن

سرخک را می‌توان در زمره مسری‌ترین بیماری‌ها دانست که با واکسیناسیون به‌موقع قابل پیشگیری است. برخی افراد سرخک را فقط یک بثورات کوچک و تب می‌دانند که طی چند روز برطرف می‌شود، اما این بیماری می‌تواند عوارض جدی برای سلامت، به‌خصوص برای کودکان زیر پنج سال ایجاد کند. بیماری‌های حاد تنفسی مانند ذات‌الریه، التهاب مغز (آنسفالیت) و اسهال شدید از جمله عوارض خطرناکی هستند که می‌توانند به ناتوانی دائمی یا حتی مرگ کودکان منجر شوند. سرخک بسیار مسری است؛ اگر یک نفر به آن مبتلا باشد، در صورت عدم محافظت از هر ۱۰ نفر نزدیک به فرد آلوده، ۹ نفر به آن مبتلا می‌شوند. بهترین روش محافظت در برابر سرخک، واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR) است که محافظت طولانی‌مدت در برابر همه گونه‌های سرخک ایجاد می‌کند. بالا بودن میزان واکسیناسیون در جامعه از طریق ایجاد ایمنی جمعی، علاوه بر محافظت از افراد واکسینه‌شده، از شیوع بیماری در میان کسانی که به دلایل پزشکی قادر به دریافت واکسن نیستند نیز جلوگیری می‌کند. علائم سرخک ۷ تا ۱۴ روز پس از تماس با ویروس ظاهر می‌شوند: تب بالا، سرفه، آبریزش بینی، قرمزی و آبریزش چشم (ورم ملتحمه) و جوش. این دوره کمون نسبتاً طولانی، به‌همراه قابلیت سرایت پیش از بروز علائم، کنترل اپیدمی‌های سرخک را به‌ویژه در جوامع با پوشش واکسیناسیون پایین دشوار می‌کند. وقتی فرد آلوده سرفه یا عطسه می‌کند، ویروس از طریق هوا پخش می‌شود؛ حتی ممکن است با قرار گرفتن در اتاقی که فرد مبتلا در آن بوده، تا دو ساعت پس از ترک او به سرخک مبتلا شوید. فرد مبتلا می‌تواند تا ۹۰ درصد افراد نزدیک خود را آلوده کند و بیماری از چهار روز قبل تا چهار روز پس از ظاهر شدن بثورات قابل سرایت است؛ حتی ممکن است فرد آلوده پیش از آگاهی از ابتلای خود، ویروس را به دیگران منتقل کند. همین ویژگی‌های انتقال، اهمیت واکسیناسیون به‌موقع و به‌ویژه تکمیل دو نوبت واکسن MMR را در پیشگیری از شیوع این بیماری به‌شدت برجسته می‌کند.