نامه‌ای به صنعتی که هرگز تسلیم نشد؛ پیام ایران‌فارما به حلقه‌های زنجیره دارو

امیرمحمد دهقان در دل‌نوشته‌ای برای دوشنبه های دارویی، خطاب به تولیدکنندگان، سیاست‌گذاران، داروسازان، بیمه‌گران و دانشجویان داروسازی به مناسبت برگزاری ایران‌فارما نوشت که همه حلقه‌های زنجیره دارو در فشارهای اقتصادی مشترکی گرفتارند که هیچ‌کدام به‌تنهایی نمی‌بینند. او در بخشی از این نامه، وضعیت تولیدکننده‌ای را توصیف می‌کند که ترازنامه‌اش درخشان اما حساب بانکی‌اش خالی است، بدهی به تأمین‌کننده و مطالبات معوق بیمه دارد و قیمت مصوب محصولش به زمانی تعلق دارد که دیگر وجود ندارد. به نوشته او، تعلیق تأمین مواد مؤثره و تأخیر در پرداخت‌ها، محصولاتی را که آدم‌های زیادی برایشان زحمت کشیده‌اند در بازار «کشته» است. نویسنده همچنین به وضعیت بیمه‌گر و داروساز پشت پیشخوان می‌پردازد: کسی که تصمیم‌های بالادست، جهش‌های ارز، تأخیر بیمه و کمبودها در انتهای زنجیره به او تحمیل می‌شود و باید پاسخگوی بیمار باشد. به باور او، نگاه رایج به «تاب‌آوری» به‌عنوان یک فضیلت فردی نادرست است؛ تاب‌آوری بیش از آنکه در عضله باشد، در پیوند میان آدم‌ها و اعتماد ساخته‌شده در روزهای آرام است. به همین دلیل، او ایران‌فارما را فرصتی می‌داند که یک بار در سال همه حلقه‌های زنجیره زیر یک سقف جمع می‌شوند و تولیدکننده، سیاست‌گذار، داروساز، بیمه‌گر، استاد و دانشجو می‌توانند بی‌واسطه گفت‌وگو کنند. به نوشته او هیچ معجزه‌ای در این دیدارها رخ نمی‌دهد، اما فهمیدن دیگری در زمانه‌ای که همه در اتاق‌های جداگانه محبوس‌اند، خودش شکلی از رهایی است.