بررسی چالش‌های صادرات پلاسما و لزوم پالایش و تبدیل آن به داروهای مشتق از پلاسما

در پی مباحث کارشناسی مطرح‌شده پیرامون مصوبات حوزه پلاسما و نحوه مدیریت زنجیره تأمین فرآورده‌های بیولوژیک مشتق از خون در کشور، صاحب‌نظران و فعالان حوزه سلامت بر ضرورت بازنگری در سیاست‌های تعرفه‌گذاری و اعمال نظارت دقیق رگولاتوری بر فرآیند ارسال پلاسما به مراکز پالایش خارجی و بازگشت کامل داروهای حیاتی تأکید کردند. دکتر محمود هادی‌پور، داروساز و فعال نظام سلامت، در تحلیلی تفصیلی پیرامون وضعیت صنعت پلاسما در ایران خاطرنشان ساخت که پلاسما یک منبع زیستی استراتژیک ملی است و هدف بنیادین از ایجاد مراکز جمع‌آوری پلاسما، دستیابی به خودکفایی در تأمین داروهای نجات‌بخش مشتق از پلاسما از جمله ایمونوگلوبولین وریدی (IVIG)، فاکتورهای انعقادی VIII و IX و آلبومین انسانی بوده است. وی با اشاره به نوسانات اقتصادی و ارزش تجاری بالای پلاسما در بازارهای جهانی تصریح کرد: سیاست‌های حمایتی، یارانه‌ای و تعیین تعرفه‌ها برای مراکز جمع‌آوری پلاسما اساساً با هدف پشتیبانی از تأمین داروی بیماران خاص پایه‌گذاری شده است. بنابراین هرگونه تصمیم‌گیری پیرامون ارسال پلاسما به خارج از کشور باید با نظارت شفاف سازمان غذا و دارو و تضمین بازگشت صددرصدی فرآورده‌های دارویی پالایش‌شده متناسب با ظرفیت پلاسما به داخل کشور همراه باشد تا از بروز کمبودهای دارویی در بخش‌های درمانی، پیوند و بیماران هموفیلی و تالاسمی جلوگیری به عمل آید. کارشناسان نظام سلامت تأکید دارند که سرمایه‌گذاری راهبردی و تسریع در راه‌اندازی پالایشگاه بومی و صنعتی پلاسما در داخل کشور، یگانه راهکار پایدار برای قطع وابستگی به پالایشگاه‌های خارجی، صیانت از ذخایر ارزی و تضمین امنیت پایدار دارویی در حوزه فرآورده‌های مشتق از پلاسما به شمار می‌رود و باید در اولویت برنامه‌های کلان ملی قرار گیرد.