ظرفیت‌های فعلی خطوط داروسازی کشور لزوماً پاسخگوی نیاز پنج سال آینده نخواهد بود

بررسی‌های جامع فنی و اقتصادی پیرامون وضعیت خطوط تولید و تجهیزات شرکت‌های داروسازی کشور نشان می‌دهد که ظرفیت‌های فعلی صنعت داروسازی ایران لزوماً پاسخگوی نیازهای فزاینده دارویی جامعه در افق پنج سال آینده نخواهد بود. رشد سالانه جمعیت سالمند، شیوع فزاینده بیماری‌های مزمن غیرواگیر نظیر دیابت، بیماری‌های قلبی-عروقی و انواع سرطان‌ها، و لزوم دسترسی سریع بیماران به اشکال دارویی پیشرفته‌تر، حجم تقاضا برای فرآورده‌های دارویی مختلف را در سال‌های آتی به شکل تصاعدی افزایش می‌دهد. در مقابل، به دلیل کاهش شدید حاشیه سودآوری شرکت‌های دارویی ناشی از قیمت‌گذاری دستوری و ناتوانی در تأمین منابع مالی ارزی جهت خرید ماشین‌آلات استاندارد مدرن، فرآیند بازسازی و نوسازی اساسی (GMP Revamping) خطوط تولید سال‌هاست که با تاخیرهای متوالی مواجه شده است. استهلاک بالای تجهیزات بسته‌بندی، دستگاه‌های پرس قرص، خطوط تولید ویال‌های استریل، سیستم‌های فریزدرایر و واحدهای آب‌ساز دارویی (WFI)، نرخ توقف خطوط و ضایعات تولید را به شکل معناداری بالا برده است. علاوه بر این، الزامات سخت‌گیرانه نظارتی بین‌المللی نظیر پیوستن به کنوانسیون بازرسی دارویی (PIC/S) و استقرار سامانه‌های ردیابی و رهگیری، نیازمند ارتقای مداوم نرم‌افزاری و سخت‌افزاری خطوط تولید است. بدون تزریق سرمایه‌گذاری‌های کلان زیرساختی، بسیاری از خطوط تولید موجود توان پاس کردن بازرسی‌های آتی کیفیت و حفظ استانداردهای کیفی جهانی را نخواهند داشت. کارشناسان ارشد داروسازی تأکید دارند که دولت و نهادهای قانون‌گذار باید با در نظر گرفتن تسهیلات گمرکی، معافیت‌های مالیاتی بر سود سرمایه‌گذاری مجدد و اعطای خطوط اعتباری ارزی کم‌بهره، امکان نوسازی سریع خطوط داروسازی کشور را فراهم سازند تا از بروز کمبودهای ساختاری ظرفیت تولید در سال‌های پیش‌رو پیشگیری شود و امنیت دارویی کشور تضمین گردد.