کارشناسان سلامت عمومی: درمان‌های دارویی نمی‌تواند جایگزین سیاست‌های ساختاری مقابله با چاقی شود

در پی استقبال گسترده جهانی از نسل جدید داروهای تزریقی ضدچاقی نظیر آگونیست‌های گیرنده GLP-1، انجمن‌های علمی تغذیه و سیاست‌گذاران ارشد سلامت عمومی در بیانیه‌ای راهبردی هشدار دادند که اتکای انحصاری بر مداخلات دارویی به هیچ وجه نمی‌تواند جایگزین سیاست‌های کلان اصلاح محیط غذایی، تغییر سبک زندگی و اصلاح ساختارهای اجتماعی در مهار بحران چاقی شود. چاقی یک بیماری متابولیک مزمن و بسیار پیچیده است که ناشی از تعامل عوامل ژنتیکی با محیط ناسالم پیرامونی، مصرف گسترده غذاهای فوق‌فرآوری‌شده پرکالری، کم‌تحرکی و استرس‌های روزمره است. کارشناسان تأکید کردند که اگرچه داروهای نوین لاغری دستاوردهای قابل توجهی در کاهش وزن کوتاه‌مدت نشان می‌دهند، اما با قطع مصرف دارو، بازگشت وزن در درصد بالایی از افراد رخ می‌دهد و مصرف مادام‌العمر این داروها هزینه‌های بسیار سنگینی را بر خانواده‌ها و سیستم‌های بیمه‌ای تحمیل می‌کند. در این بیانیه بر ضرورت اجرای سیاست‌های ساختاری نظیر اعمال عوارض بر نوشیدنی‌های شیرین، درج هشدارهای تغذیه‌ای برجسته روی بسته‌بندی مواد غذایی، محدودسازی تبلیغات تنقلات پرکالری برای کودکان و گسترش زیرساخت‌های ورزش همگانی ارزان‌قیمت در سراسر کشور تأکید شده است. متخصصان تأکید کردند که درمان‌های دارویی باید صرفاً به عنوان یک ابزار کمکی و موقت در کنار اصلاح ریشه‌ای و پایدار عادات غذایی و فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به عوارض شدید متابولیک به کار گرفته شوند و سلامت‌محوری پیشگیرانه همواره اولویت بنیادین جامعه باقی بماند. سیاست‌گذاران سلامت تصریح می‌کنند که ارتقای سواد سلامت جامعه و اصلاح الگوهای عرضه مواد غذایی، مکمل بنیادین مداخلات درمانی است. رویکرد یکپارچه و چندبخشی که ترکیبی از آموزش همگانی، ترویج تحرک بدنی و استفاده هوشمندانه و نظارت‌شده از داروها را در بر داشته باشد، پایدارترین مسیر برای غلبه بر چالش سلامت‌محور چاقی در عصر حاضر است.