بیانیه علمی جدید AHA درباره پدیده رینود اولیه و ثانویه

انجمن قلب آمریکا (AHA) بیانیه علمی جدیدی با عنوان «پدیده رینود اولیه و ثانویه» منتشر کرد که به‌صورت آنلاین در ۲۵ اوت ۲۰۲۶ در مجله Circulation در دسترس قرار گرفت. این سند که با شناسه DOI 10.1161/CIR.0000000000001464 ثبت شده، در ۲۹ مه ۲۰۲۶ توسط کمیته مشورتی علمی و هماهنگی AHA و در ۱۳ اوت ۲۰۲۶ توسط کمیته اجرایی این انجمن تأیید شده است. پدیده رینود یک اختلال عروقی است که شریان‌ها و شریانچه‌های کوچک اندام‌ها را درگیر می‌کند و با حملات اسپاسمی (انقباض) دوره‌ای عروق مشخص می‌شود. در رینود اولیه، این حملات باعث تغییر رنگ پوست از سفید (به دلیل کاهش خون‌رسانی) به آبی (سیانوز) و سپس قرمز (پرخونی) هنگام برگشت جریان خون می‌شود. این بیانیه به قلم گروهی از متخصصان و به نمایندگی از شورای بیماری عروق محیطی، شورای پرستاری قلب‌وعروق و سکته و شورای قلب بالینی انجمن قلب آمریکا تهیه شده و جنبه‌های تشخیص، ارزیابی و مدیریت بالینی رینود اولیه و ثانویه را پوشش می‌دهد. رینود اولیه معمولاً به‌صورت یک اختلال خوش‌خیم و بدون بیماری زمینه‌ای بروز می‌کند و بیشتر نوجوانان و بزرگسالان جوان، به‌ویژه خانم‌ها را درگیر می‌کند؛ این شکل معمولاً با سرما یا استرس عاطفی برانگیخته می‌شود و آسیب بافتی پایدار به همراه ندارد. در نقطه مقابل، رینود ثانویه اغلب نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای مانند اسکلرودرمی، لوپوس، سندرم شوگرن یا اختلالات خونی و عروقی است و در آن حملات شدیدتر بوده و می‌تواند به زخم، نکروز و حتی از دست دادن بافت نرم نوک انگشتان منجر شود. در این بیانیه بر اهمیت تمایز دقیق میان دو شکل اولیه و ثانویه، معاینه فیزیکی کامل، بررسی ناخن‌ها با کاپیلاروسکوپی و آزمایش‌های سرولوژیک برای رد بیماری‌های زمینه‌ای تأکید شده است. همچنین مدیریت درمانی شامل اقدامات غیردارویی مانند پرهیز از سرما، پوشش گرم، ترک سیگار و کنترل استرس، و در موارد شدیدتر استفاده از درمان‌های دارویی نظیر مسدودکننده‌های کانال کلسیم و سایر گشادکننده‌های عروق توصیه می‌شود. نویسندگان این سند بیان می‌کنند که هرچند رینود اولیه در اغلب موارد نیاز به مداخله درمانی تهاجمی ندارد، رینود ثانویه به تشخیص زودهنگام بیماری زمینه‌ای و پیگیری درمانی منظم وابسته است تا از عوارض جدی نظیر اولسر انگشتان پیشگیری شود. این بیانیه با تجمیع شواهد موجود، راهنمایی کاربردی برای پزشکان عمومی، روماتولوژیست‌ها و پرستاران فراهم می‌آورد و بر لزوم رویکرد فردی و چندتخصصی در مراقبت از این بیماران تأکید دارد. در همین زمینه بخوانید: داروی اوپاداسیتینیب؛ جزئیات و بررسی بالینی.