پژوهشگر صنعت دارو: صنعت داروسازی باید در پیوند با محیط کلان تحلیل شود

ایمان ایرانمنش، پژوهشگر و تحلیلگر برجسته اقتصاد و مدیریت دارو، در نشستی تخصصی درباره آینده‌پژوهی در نظام سلامت تأکید کرد که صنعت داروسازی را نمی‌توان به صورت مجزا و بدون توجه به محیط کلان پیرامونی تحلیل و ارزیابی کرد. وی تصریح نمود که داروسازی یک اکوسیستم پویا و به شدت وابسته به متغیرهای محیط کلان در ۶ حوزه کلیدی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فناورانه، حقوقی و قانونی، و زیست‌محیطی (مدل جامع PESTLE) است و هرگونه سیاست‌گذاری بخشی و انتزاعی در این حوزه محکوم به شکست خواهد بود و نتایج پیش‌بینی‌نشده‌ای بر جای خواهد گذاشت. به گفته این کارشناس، تمامی رخدادهای درون کارخانجات داروسازی، فرآیندهای تحقیق و توسعه، عملکرد زنجیره تأمین و پایداری بازار دارو تابعی مستقیم از متغیرهای کلان نظیر نرخ ارز، تورم عمومی، مقررات ارزی بانک مرکزی، سیاست‌های دستوری قیمت‌گذاری، معاهدات بین‌المللی و وضعیت تحریم‌ها هستند. علاوه بر این، تحولات جمعیتی نظیر سالخوردگی جمعیت، تغییر الگوی بیماری‌ها به سمت بیماری‌های مزمن و غیرواگیر، و پیشرفت‌های شگرف در حوزه بیوتکنولوژی و هوش مصنوعی، ساختار هزینه و تقاضا را در صنعت دارو به کلی دگرگون ساخته‌اند. ایرانمنش معتقد است آینده‌پژوهی و برنامه‌ریزی استراتژیک در داروسازی زمانی محقق می‌شود که مدیران و رگولاتورها از نگاه بخشی فراتر رفته و تصمیمات خود را با روندهای کلان اقتصادی و الزامات زیست‌محیطی پیوند بزنند. تنها در این صورت است که صنعت داروسازی می‌تواند تاب‌آوری خود را در برابر تکانه‌های بیرونی حفظ کرده و امنیت دارویی پایدار جامعه را تضمین نماید و چشم‌انداز رشد بلندمدت و پایداری را در زنجیره سلامت کشور هموار سازد. علاوه بر این، بررسی چرخه‌های اقتصادی و شوک‌های ارزی نشان می‌دهد که صنایع دارویی وابسته به واردات در غیاب یک تفکر سیستمی و جامع‌نگر، در برابر تغییرات سریع متغیرهای کلان تاب‌آوری پایینی دارند و سیاست‌گذار باید همواره تصویر کلان را در تدوین دستورالعمل‌ها مد نظر قرار دهد.