محیط امن و روتین روزانه؛ هنر مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر

زندگی با آلزایمر بیش از آنکه یک چالش پزشکی باشد، تمرینی عمیق انسانی برای حفظ پیوندهای عاطفی است؛ یک روانشناس معتقد است ایجاد روتین‌های روزانه، زمان‌بندی ثابت برای خواب، بیداری، غذا خوردن و پیاده‌روی، حس امنیت را در این بیماران تقویت می‌کند. وقتی بیمار بداند در هر ساعت از روز چه انتظاری داشته باشد، احتمال بروز رفتارهای ناشی از اضطراب و سندرم بی‌قراری در اواخر روز به‌شدت کاهش می‌یابد.\n\nبه گزارش ایرنا، هر سال در ماه جهانی بیماری آلزایمر، مردم جهان برای جلب حمایت جامعه از افراد مبتلا به دمانس فعالیت‌های خود را بر جمع‌آوری کمک‌های مالی و افزایش اطلاع‌رسانی متمرکز می‌کنند. تنها با افزایش آگاهی می‌توان افراد را در جهت گرفتن اطلاعات، مشاوره و حمایت هدایت کرد؛ امید به بهبود نرخ تشخیص و ترغیب تحقیقات در زمینه کاهش عوامل خطر، اهمیت ماه جهانی آلزایمر را دوچندان می‌کند.\n\nتهران به دلیل تمرکز جمعیت و بافت جمعیتی سالمندتر در برخی مناطق و همچنین مهاجرت افراد مسن برای دسترسی به خدمات درمانی، بالاترین میزان مبتلایان به آلزایمر را در میان استان‌های کشور دارد. با توجه به سهم جمعیتی استان تهران که حدود ۱۶ تا ۱۸ درصد جمعیت کشور را شامل می‌شود، تخمین زده می‌شود حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ هزار نفر در این استان با درجات مختلفی از آلزایمر زندگی می‌کنند.\n\nحفظ استقلال بیمار مبتلا به آلزایمر تا جای ممکن کلید اصلی کیفیت زندگی است؛ تا زمانی که ایمنی فرد در خطر نیست باید اجازه داد در کارهای کوچک روزمره مثل انتخاب لباس، چیدمان میز یا آبیاری گلدان‌ها مشارکت کند. تحقیقات نشان می‌دهد ورزش و فعالیت بدنی منظم در افراد میانسال و سالمند بر بهبود تفکر و حافظه و کاهش خطر دمانس نقش مؤثری دارد؛ توصیه می‌شود روزانه حداقل ۳۰ دقیقه، ۵ بار در هفته فعالیت بدنی مانند پیاده‌روی سریع یا دوچرخه‌سواری انجام شود.\n\nمهدی کرمی، روان‌پزشک، نیز در این زمینه به خبرنگار ایرنا گفت: محیط خانه باید به‌گونه‌ای بازطراحی شود که فشار ناتوانی را از دوش بیمار بردارد؛ استفاده از تابلوهای راهنما در خانه و برچسب‌گذاری وسایل به حفظ استقلال بیمار کمک می‌کند.