سلامت روان دانشجویان؛ تکرار ورزش مهم‌تر از شدت آن است

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که برای کاهش خطر ابتلا به افسردگی و اضطراب، تعداد دفعات ورزش در هفته ممکن است مهم‌تر از شدت یا مدت زمان آن باشد. این یافته‌ها که بر روی بیش از ۱۰ هزار دانشجو در نروژ به‌دست آمده، بر اهمیت تداوم و نظم در فعالیت بدنی تأکید دارد. پژوهشگران دانشگاه علوم کاربردی نروژ غربی این مطالعه را بر روی ۱۰ هزار و ۴۶۰ دانشجوی تمام‌وقت نروژی ۱۸ تا ۳۵ ساله انجام داده و نتایج آن را در مجله دسترسی‌آزاد PLOS One منتشر کرده‌اند. افسردگی و اضطراب از مهم‌ترین علل ناتوانی در میان جوانان در سراسر جهان هستند و دوران ورود به دانشگاه به دلیل فشارهای تحصیلی، نگرانی‌های مالی، تغییر در روال زندگی و دوری از سامانه حمایتی خانواده، یکی از مهم‌ترین زمان‌ها برای پیشگیری از اختلالات روانی محسوب می‌شود. در ابتدای این پژوهش، شرکت‌کنندگان تعداد دفعات ورزش در هفته، طول هر جلسه، شدت فعالیت بدنی و مجموع زمان ورزش هفتگی را گزارش کردند و یک سال بعد، پرسشنامه تشخیصی استانداردی را برای ارزیابی اختلالات روانی رایج تکمیل کردند. نتایج نشان داد دانشجویانی که فعالیت بدنی کمتری داشتند، بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب قرار داشتند و از میان عوامل مختلف بررسی‌شده، تعداد دفعات ورزش در هفته بیشترین ارتباط را با سلامت روان داشت. این ارتباط برای همه گروه‌ها یکسان نبود؛ در میان زنان، شدت ورزش پایین‌تر پیش‌بینی‌کننده افسردگی و اضطراب بود، در حالی که در مردان، مدت زمان کوتاه‌تر ورزش هفتگی عامل خطر قوی‌تری محسوب می‌شد. احتمال ابتلا به اختلالات روانی با افزایش فعالیت بدنی کاهش می‌یابد و این اثر مثبت تا حدود ۱۰ ساعت ورزش در هفته ادامه داشت؛ یعنی ورزش بیش از ۱۰ ساعت تأثیر بیشتری در کاهش خطر نداشت. این یافته‌ها همچنین از توصیه سازمان جهانی بهداشت (WHO) مبنی بر دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در هفته حمایت می‌کند و نشان می‌دهد تداوم و نظم در ورزش ممکن است کاربردی‌تر و مهم‌تر از انجام تمرینات خسته‌کننده و سنگین باشد. پژوهشگران تأکید می‌کنند از آنجا که این مطالعه از نوع مشاهده‌ای است، نمی‌توان با قطعیت گفت خودِ ورزش از بروز بیماری روانی پیشگیری می‌کند و عوامل دیگری نیز ممکن است در این رابطه نقش داشته باشند؛ علائم اولیه افسردگی یا اضطراب نیز می‌توانند ورزش‌کردن را دشوار کنند. با این حال، کمک به دانشجویان برای فعال‌ماندن می‌تواند بخشی از یک راهبرد گسترده‌تر برای سلامت روان باشد؛ آن‌ها می‌گویند دانشجویانی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند، در طول زمان در معرض خطر کمتری برای ابتلا به اختلالات روانی قرار دارند و فراهم‌کردن زمینه فعالیت بدنی در دسترس و طبیعی برای دانشجویان باید بخش مهمی از محیط یادگیری سالم در نظر گرفته شود. در همین زمینه بخوانید: داروی فزولینتانت؛ جزئیات و بررسی بالینی.