هشدار سندیکای دارو: داروی ارزان ناموجود خطرناک‌تر از داروی گران است

سید محمدرضا موسوی، عضو هیئت مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران، در تازه‌ترین موضع‌گیری خود درباره وضعیت تولید و قیمت دارو گفت: «من عرض کردم که در شرایط سخت، تاب‌آوری کشور را باید در سه صحنه دید: میدان، خیابان و کارخانه.» وی در ادامه این پرسش را مطرح کرد که آیا می‌شود از کارخانه انتظار داشت در خط مقدم بایستد، ولی برای زنده ماندنش هر روز التماس کند؟ به اعتقاد این عضو هیئت مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی، صنعت نباید برای زنده ماندن التماس کند و تولیدکننده نباید برای اقتصادی ماندن تولیدش خواهش کند. او با تأکید بر اینکه اگر تولید را یکی از ارکان امنیت ملی می‌دانیم، وظیفه دولت، مجلس و دستگاه‌های تصمیم‌گیر این است که شرایطی فراهم کنند که تولیدکننده با اطمینان تولید کند، سرمایه‌گذاری کند و محصول را به دست مردم برساند، افزود: در شرایط جنگی، بنگاه زیان‌ده تاب‌آور نیست؛ کارخانه‌ای که نقدینگی ندارد، نمی‌تواند مواد اولیه‌اش را تأمین کند و قیمت محصولش متناسب با افزایش هزینه‌ها اصلاح نمی‌شود، با شعار تاب‌آور نمی‌شود. موسوی با صراحت گفت که هر تصمیمی که تولید را از صرفه اقتصادی خارج کند، خواسته یا ناخواسته در زمین دشمن بازی می‌کند، چون نتیجه نهایی آن کاهش تولید، توقف سرمایه‌گذاری و در نهایت کمبود دارو است. او درباره بحث‌های اخیر پیرامون افزایش قیمت دارو و حتی طرح تحقیق و تفحص درباره چرایی این افزایش‌ها گفت: تحقیق و تفحص حق مجلس است و شفافیت هم به نفع صنعت است؛ اما باید مسئله را از ابتدا دید؛ وقتی نرخ ارز افزایش پیدا کرده، دستمزد بالا رفته و انرژی، مواد اولیه، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و هزینه تأمین مالی افزایش یافته و تورم بر تمام اجزای تولید اثر گذاشته است، نمی‌توان انتظار داشت فقط قیمت دارو از این واقعیت اقتصادی مستثنا باشد. وی تأکید کرد که صورت مسئله را نباید اشتباه تعریف کرد؛ مسئله این نیست که دارو نباید قیمت واقعی داشته باشد، مسئله این است که بیمار نباید هزینه افزایش قیمت دارو را بپردازد. به گفته او، تولیدکننده باید بتواند اقتصادی تولید کند، اما دولت و نظام بیمه‌ای باید اجازه ندهند افزایش هزینه تولید مستقیماً به جیب بیمار منتقل شود؛ حمایت از بیمار باید از مسیر بیمه، یارانه هدفمند و پوشش انتهای زنجیره انجام شود، نه با سرکوب قیمت در ابتدای زنجیره. این فعال صنعت دارو هشدار داد که اگر برای حمایت از بیمار گلوی تولید را فشار دهیم، ممکن است امروز قیمت را روی کاغذ پایین نگه داریم، اما فردا همان دارو را روی قفسه نخواهیم داشت و در حوزه سلامت، داروی ارزانِ ناموجود از داروی گران هم خطرناک‌تر است. به اعتقاد او پیام نمایشگاه ایران فارما باید فراتر از یک نمایشگاه باشد: مردم باید بدانند تولیدکننده دارو در مقابل آن‌ها نیست و بخشی از امنیت سلامت آن‌هاست، بیمه باید سپر مردم در برابر افزایش هزینه‌ها باشد و صنعت باید آن‌قدر اقتصادی و قدرتمند بماند که حتی در سخت‌ترین شرایط تولید را متوقف نکند. او این جمع‌بندی را چنین بیان کرد: «قیمت واقعی برای تولید؛ پوشش واقعی برای بیمار؛ امنیت واقعی برای کشور.»