چگونگی حضور شرکت‌های ایرانی در نمایشگاه‌های مدل CPHI و تغییر مدل از «خرید» به «شناسایی»

در یادداشتی از دکتر علیرضا اذانی که توسط فن‌سالاران منتشر شده، به چگونگی حضور شرکت‌های ایرانی در نمایشگاه‌های مدل CPHI و تغییر مدل فعالیت آن‌ها از «خرید» به «شناسایی» پرداخته شده است. محور اصلی این یادداشت، تامین پایدار و اطمینان‌بخش مواد اولیه و موثره دارویی API و مواد جانبی (excipient) است که یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنعت داروسازی ایران به شمار می‌رود و در شرایط حاضر و درگیری‌های جنگی ایران، به یک امر استراتژیک و حیاتی تبدیل شده است. بر اساس این یادداشت، وابستگی حدود نیمی از زنجیره تامین مواد اولیه و محصول نهایی دارویی به منابع خارجی، ریسک‌های این حوزه را تشدید کرده است. تحریم‌های فزاینده، محدودیت‌های بانکی واریز، عدم امکان انتقال پول، نوسانات نرخ ارز، مشکلات لجستیکی دریایی و زمینی حمل ناشی از جنگ و فرآیندهای ثبت و ترخیص، در مجموع ریسک کمبود و افزایش قیمت دارو را افزایش داده است. به این معنا، فشار بر زنجیره تامین نه از یک ناحیه، بلکه از چند مسیر هم‌زمان وارد می‌شود. در چنین شرایطی، دو کشور چین و هند به‌عنوان دو قطب مهم و اصلی تولیدکننده API و مواد حد واسط، نقشی تعیین‌کننده در بازار جهانی دارو دارند. همین جایگاه، مسیر دسترسی شرکت‌های ایرانی به مواد اولیه و موثره را به شکل معناداری به این دو قطب گره زده است و اهمیت شناسایی دقیق و مستند منابع تامین در آن‌ها را دوچندان می‌کند. عنوان یادداشت به تغییری روشن اشاره دارد: جابه‌جایی مدل از «خرید» به «شناسایی» در نمایشگاه‌های مدل CPHI. این تغییر مدل به‌معنای آن است که حضور در این نمایشگاه‌ها کمتر به سفارش و خرید فوری محدود می‌شود و بیشتر بر شناسایی تامین‌کنندگان، توان تولید، ظرفیت‌ها و مسیرهای جایگزین تمرکز می‌کند؛ رویکردی که در فضای محدودیت‌های بانکی، لجستیکی و ارزی، امکان بازنگری سریع‌تر در زنجیره تامین را فراهم می‌سازد. متن کامل این یادداشت در سایت فن‌سالاران در نشانی زیر منتشر شده است: https://B2n.ir/dt9053 . در جمع‌بندی می‌توان گفت که یادداشت، تامین مواد اولیه و موثره را نه یک موضوع صرفاً بازرگانی، بلکه یک مسئله‌ی راهبردی برای صنعت داروسازی ایران می‌داند که پاسخ به آن، به طور مستقیم بر دسترسی بیماران به دارو و بر قیمت تمام‌شده‌ی محصولات دارویی اثر می‌گذارد.