مطالعه جدید: Paxlovid در درمان کووید طولانی مؤثر نبود

نتایج یک کارآزمایی بالینی معتبر و گسترده که توسط پژوهشگران برجسته بیمارستان عمومی ماساچوست و سیستم بهداشتی بریگام (Mass General Brigham) به سرپرستی دانشگاه هاروارد انجام شد، نشان داد که داروی ضد ویروسی پکسلووید (Paxlovid / ترکیب نیرماترلویر و ریتوناویر) محصول شرکت فایزر هیچ‌گونه اثربخشی معناداری در درمان یا تسکین علائم سندروم پس از کووید (کووید طولانی یا Long Covid) ندارد. از نظر بیولوژی بالینی و فارماکوتراپی، یکی از فرضیه‌های اصلی درباره علت بروز کووید طولانی‌مدت، بقای ماندگار قطعات ویروسی سارس-کوو-۲ در مخازن بافتی روده، مغز یا عروق بدن است. در این مطالعه دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما، محققان یک دوره درمانی ۱۵ روزه پکسلووید را بر روی بیماران مبتلا به عوارض پایدار نظیر خستگی مفرط، مه مغزی، تنگی نفس و دردهای مزمن آزمایش کردند، اما داده‌های تحلیلی نشان داد که تفاوت آماری معناداری میان گروه دریافت‌کننده دارو و گروه دارونما در کاهش علائم شناختی و جسمی مشاهده نشد. از بعد سلامت عمومی و تخصیص منابع درمانی، این نتایج ناامیدکننده نشان می‌دهد که مکانیسم کووید طولانی بسیار پیچیده‌تر از حضور ساده ذرات فعال ویروسی است و احتمالا ناشی از اختلالات خودایمنی ثانویه، آسیب‌های میکرووسکولار یا فعال‌سازی مزمن سیستم ایمنی می‌باشد. متخصصان بیماری‌های عفونی تاکید دارند که پزشکان نباید از تجویزهای غیراستاندارد و طولانی‌مدت داروهای ضد ویروس گران‌قیمت برای درمان کووید مزمن استفاده کنند و تمرکز تحقیقات باید بر روی مهار التهاب‌های عصبی و بازتوانی جامع سیستمیک متمرکز گردد. پژوهشگران تاکید دارند که بیماران مبتلا به عوارض پایدار کووید باید تحت نظر تیم‌های چندتخصصی و پروتکل‌های توان‌بخشی علمی قرار گیرند و از درمان‌های خودسرانه با داروهای ضد ویروس گران‌قیمت که کارایی آنها در مطالعات رد شده است، اکیداً پرهیز نمایند.