موفقیت سلول‌درمانی آزمایشی BMS در نوعی دشوار سرطان خون

سلول‌درمانی آزمایشی شرکت Bristol Myers Squibb (BMS) در یک مطالعه بالینی فاز میانی، در بیماران مبتلا به نوعی از سرطان خون که درمان آن دشوار است، به هدف اصلی مطالعه دست یافت. به گزارش فانا، این درمان با نام arlocabtagene autoleucel یا arlo-cel برای بیماران مبتلا به مُلتیپل مایلوما پیشرفته بررسی شد؛ بیمارانی که پیش از این چهار گروه اصلی از درمان‌های استاندارد را دریافت کرده بودند اما بیماری آن‌ها همچنان ادامه داشت. این مطالعه با نشان دادن بهبود معنادار در نرخ پاسخ کلی بیماران، به هدف اصلی خود رسید. همچنین یکی از اهداف ثانویه محقق شد و در برخی بیماران، هیچ نشانه قابل تشخیصی از سرطان باقی نماند. شرکت Bristol Myers Squibb اعلام کرد که این یافته‌ها از نظر آماری معنادار و از نظر بالینی قابل توجه بودند. درمان Arlo-cel یک سلول‌درمانی کار-تی (CAR-T) است که در یک نوبت تزریق می‌شود و از طریق برداشت سلول‌های ایمنی خود بیمار، تغییر آن‌ها برای هدف قرار دادن پروتئین GPRC5D و بازگرداندن آن‌ها به بدن، سلول‌های سرطانی را هدف می‌گیرد. به گزارش رویترز، این سازوکار با سایر CAR-T های تاییدشده در مُلتیپل مایلوما تفاوت دارد و همین ویژگی، آن را به گزینه‌ای برای بیمارانی تبدیل می‌کند که به درمان‌های پیشین پاسخ نداده‌اند. مُلتیپل مایلوما یک سرطان خون مربوط به سلول‌های پلاسماسیت است که در مغز استخوان تکثیر می‌یابد و با گذشت زمان، الگوی پاسخ به درمان در بیماران مختلف بسیار متفاوت است. هرچند در سال‌های اخیر چند گروه دارویی جدید، از جمله مهارکننده‌های پروتئازوم، داروهای ایمونومدولاتور، آنتی‌بادی‌های مونوکلونال و کار-تی، افق درمانی این بیماری را بهبود داده‌اند، اما بیماری تقریباً در همه بیماران در نهایت عود می‌کند و رسیدن به پاسخ پایدار در بیماران با چند خط درمانی پشت سر گذاشته، همچنان چالش اصلی است. هدف اصلی در مطالعات بالینی این حوزه معمولاً نرخ پاسخ کلی (Overall Response Rate) است؛ معیاری که نشان می‌دهد چه نسبتی از بیماران به درمان پاسخ می‌دهند. دست‌یابی به این هدف، پیش‌شرط ادامه مسیر توسعه و طرح پرونده نظارتی است، اما به‌تنهایی درباره دوام پاسخ، بقای بدون پیشرفت بیماری و بقای کلی بیماران تصمیم نمی‌گیرد؛ این شاخص‌ها معمولاً با ادامه پیگیری بیماران و در قالب داده‌های بلندمدت روشن می‌شوند. کار-تی‌تراپی‌ها فرآیندی پیچیده و پرهزینه دارند: سلول‌های T بیمار در آزمایشگاه جدا و مهندسی می‌شوند و پس از تکثیر، به بیمار بازگردانده می‌شوند. همین پیچیدگی، مسائل مربوط به ظرفیت تولید، زمان انتظار بیمار، هزینه درمان و دسترسی عادلانه را به بخشی از بحث‌های سیاست‌گذاری در حوزه سرطان تبدیل کرده است. BMS اعلام کرده که جزئیات کامل این مطالعه در نشریات تخصصی منتشر خواهد شد. دسترسی به داده‌های کامل، از جمله مشخصات جمعیت بیماران، پروفایل عوارض جانبی و دوام پاسخ، برای ارزیابی جایگاه واقعی این سلول‌درمانی در الگوریتم درمان مُلتیپل مایلوما تعیین‌کننده خواهد بود.